ٍstudent of Ferdowsi university

ٍstudent of Ferdowsi university

وقتی می گی همه چی تمومه

^{وقتی می گی همه چی تمومه}

^{عشق و عاشقی دیگه کدومه}

^{بدون تو دل مگه می تونه}

^{تو رو خدا نرو ازاین خونه}

^{وقتی که گفتم دل به تو دادم}

^{تو دلت گفتی من چقد سادم}

^{حال که از چشم تو افتادم}

^{می گی عاشقی رفته از یادم}

^{می خوام که بمونی}

^{هنوز تو همونی}

^{نگو که از چشمام عشق رو نمی خونی}

^{هنوز نمی دونم}

^{بگو تا بدونم}

^{چرا بهم گفتی پیشت نمی مونم؟}

^{بی تو شدم یه زندونی}

^{کاشکی کنارم بمونی}

^{عشق روتو چشمام ببینی}

^{دیگه منو نرنجونی}

^{این آسمانم مال تو}

^{عشقم و جونم مال تو}

^{هر چی که دارم مال تو}

^{دار وندارم مال تو}

^{می خوام که بمونی}

^{هنوز تو همونی}

^{نگو که از چشمام عشق رو نمی خونی}

^{هنوز نمی دونم}

^{بگو تا بدونم}

^{چرا بهم گفتی پیشت نمی مونم؟}

^{چرا ؟چرا؟}

^چرا؟

نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر 1387ساعت 13:16 توسط امیر حسین بیانی| |

در اين عرصه مردی جسورم هنوز...

ز چشمت اگر چه که دورم هنوز

پر از اوج و عشق و غرورم هنوز

اگر غصه باريد از ماه و سال

به ياد گذشته صبورم هنوز

شکستند اگر قاب ياد مرا

دل شيشه دارم بلورم هنوز

سفر چاره درد هايم نشد

پر از فکر راه عبورم هنوز

ستاره شدن کار سختی نبود

گذشتم ولی غرق نورم هنوز

پر از خاطرات قشنگ توام

پر از ياد و شوق و مرورم هنوز

اگر جنگ با زندگی ساده نيست

در اين عرصه مردی جسورم هنوز

اگر کوک ماهور با ما نساخت

پر از نغمه پاک شورم هنوز

قبول است عمر خوشی ها کم است

ولی با توام پس صبورم هنوز

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 16:7 توسط امیر حسین بیانی| |

چرا رفتم؟

عشق اگر با تو بیاید به پرستاری من

شب هجران نکند قصد دل آزاری من

روزگاری که جنون رونق بازارم بود

تو نبودی که بیایی به خریداری مـن

برگ پاییزیم و خسته دل از باد خزان

باغـبان نیز نـیامد پـی دلـداری مـن

نوشته شده در شنبه بیست و دوم تیر 1387ساعت 16:24 توسط امیر حسین بیانی| |

می نویسم

به نام او که غم را آفرید تا تنها نباشم

می نویسم

به یاد لحظه های انتظار

به یاد لحظه های فراغ

به یاد چشم های اشکبار

به یاد سینه های داغ دار

می نویسم

به یاد خلوت های غم بار

به یاد غروب های دلگیر

و طلوع حسرت بار

می نویسم

به یاد او که چون پرنده ای

به سوی آسمان پر کشید

چشم های منتظر را تا ابد

به انتظار خود گذاشت

نوشته شده در شنبه پانزدهم تیر 1387ساعت 16:21 توسط امیر حسین بیانی| |

منم از خدا خواستم

منم از خدا خواستم

درست شبیه همون چیزی که تو از خدا خواسته بودی

خدا به منم ندادش

اما نه به خاطر اینکه به صلاحم نبود

واسه اینکه لیاقتش رو نداشتم

لیاقت داشتن اون چیز بزرگ رو نداشتم

بعد از اون چیزای دیگه ای هم ازش خواستم

اما اون بازم بهم نداد

ولی من بازم در خونش رو زدم

نشستم زار زار گریه کردم

گفتم باشه

نده

اما ازم رو بر نگردون

اگه از خونت بیرونم کنی من می میرم

اون بیرون هوا سرده

اون بیرون پر از گرگه

اون بیرون منو می کشن

خدایا بذار اینجا بمونم

قول می دم دیگه هیچی ازت نخوام

فقط بیرونم نکن

فقط روت رو ازم بر نگردون

نگاهم کرد

لبخندی زدو گفت

مگه نشنیدی خدا ارحم الراحمین

مگه اعتقاد نداری که اگه بنده ای در خونمو بزن من تنهاش نمی ذارم

مگه نشنیدی خدا از همه بیشتر واسه بنده هاش دل می سوزونه

گفتم شنیدم

گفت مگه نشنیدی خدا از بنده های که کم بخوان خوشش نمی یاد

گفتم چرا اما آخه خدا جون تو که کما رو هم نمی دی

لبخندی به روم زد و گفت

می دم

هر چی که بخوای می دم

فقط شاید مدلش با اونی که تو ذهن توئه فرق کنه

فقط شاید زمانش طولانی تر شه

ولی مطمئن باش بهت میدمش

نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت 19:58 توسط امیر حسین بیانی| |

مکمل دنیا

یک زن از این دنیا ، عشقه نیازش
خدا اونو ساخته از جنسه سازش
عشقِ همسر عشقِ مادر
مَرامِشه نوازش

یک زن رازِ آسمونه
یک زن نورِ کهکشونه
یک زن لطفِ آشیونه
حرفش حرف دل و جونه ، تو خونه

نازک دلِ یک زن
سنگِ صبوره
درمون هر دردش اشکهای شوره
اگه یک کوه غم و درده ، ولی پر از غروره

با کمک اندیشه هام ، نامه نوشته به خدام
پرسیده بودم که چرا، نازک دل آفرید زن را؟
خدا با ناله نسیم ، یه شب جوابمو رسوند
وجود زن اگه نبود ، کارش نیمه تموم میموند