قانون فرمان :

 

امور آدميان ، جزرو مدي است ، که از ميان سيل ، آنها را به سوي اقبال مي کشاند . ( شکسپير )

 

حال که اين موهبت سيل آسا را از راه نوشتن آرزوها و تصاوير ذهني بنا کرده ايد ، از طريق قانون فرمان ، رها کنبد و به منصه ي ظهور برسانيد . فانون فرمان ، کليد شما براي توانگري و تسلط است . واژه ي فرمان يعني (( اختيار يا کنترل داشتن )) . نگرش خيلي از انسانها به زندگي ، مانند نگاه کردن زيردست است به بالادست ، گويي زندگي کوهي بلند است که بالاي سروجود ناچيز آنها ، ايستاده است . قانون فرمان به شما کمک مي کند تا بر قله اين کوه باستيد و با احساس اختيار و اقتدار و تسلط به جهانيان بنگريد تا ثمراتي مشابه را نيز بوجود آوريد .

 

راز قانون فرمان اين است : بيان انديشه مثبت ، آنچه مي خواهيد در زندگي تجربه کنيد ، اين کار تنها کاري است که بايد براي از اين رو به آن رو کردن زندگي انجام دهيد ، تا ببينيد که همه ي موهبتهاي نيکو چه تند و آسان بسويتان مي آيند . باور کنيد استفاده از قانون فرمان بسيار ساده است ، پس از اينکه فهرست آرزوهايتان را تهيه کرديد و ذهناً تجسم کرديد که همه آنها به طور کامل به انجام رسيده اند ، وقت آن است که آن جوهر را به صورت کلام در آوريد و فرمان دهيد تا آن را به عمل تبديل کنيد .

 

تا به حال مطمعنا ً از قانون فرمان استفاده کرده ايد زيرا انسان مدام حکم مي کند - اگر چه اغلب به شيوه يي نادرست حکم مي کند -  که آنچه  را نمي خواهد ايجاد مي کند . گاهي فرمانها و حکمهاي ما ، دنباله ي واژه هايي است که از سر بي فکري به زبان مي آوريم ، جملاتي ساده ، که شايد فکرش را نکنيد  به زبان آوردن آنها باعث ايجاد مشکل  شود . ما با فکرها و تصورات منفي حتي به اعضاي بدن خود ، فرمان بيماري مي دهيم ، حتماً شما هم تا به حال بيماراني را ديده ايد که دائماً از دردي رنج مي برند و ناله مي کنند ، ولي وقتي به پزشک مراجه مي کنند ، متوجه مي شوند که آن عضو از نظر ارگانيک ايرادي ندارد ،  اگر روي رفتارها و حرفها و تصورات آنها دقيق شويد در مي يابيد که دردها ، حاصل کلام کاهلانه يا تصورات منفي راجب  به ان بيماري يا عضو مي باشد ، به جرات مي توانم بگويم که حتي بسياري از بيماريهايي که ما دچار آنها مي شويم حاصل فکر و رفتارهاي ماست که فعلا در اين مبحث نمي گنجد و بعد مفصلاً در رابطه با انواع بيماريها ورابطه شان با تصورات و رفتارها مي نويسم .

 

بسياري ازدانشمندان علوم ذهني، به اثبات رساندهاند که تمرين روزانه ي عبارات تاکيدي ، خواه با صداي بلند و خواه ، خاموش و در دل ، آسانترين راه بيدار کردن قانون فرمان،  براي پيدايش نيکوييهاست . هرگز نفوذ کلام را دست کم نگيريد ، کلامتان ، جهانتان را مي سازد . بياييد طبق فهرست آرزوهايتان و برطبق تصوير ذهني که از آنها داريد ،  جملاتي را بنويسد و به آنها فرمان تجلي و پيدايش بدهيد و دست کم روزي پانزده دقيقه ( سه بار در روز و هر بار پنج دقيقه ) تکرارشان کنيد . اگر در موقعيتي نبوديد که بتوانيد در گوشه اي خلوت آنها را با صداي بلند تکرار کنيد ، کاغذ و قلم برداريد و آنها را بارها و بارها بنويسيد . من سعي مي کنم جملاتي را به عنوان نمونه برايتان بنوسيم و شما از روي آنها و بسته به نوع آرزو و تصوراتتان جملاتي نظير اينها را به زبان ساده خودتان بنويسد . يکي از جملاتي که من هر روز بارها و بارها تکرار مي کنم اين است :

 

(( من بهترين وعاليترين ويژگيهاي همه ي مردم را دوست دارم و هم اکنون بهترين و شايسته ترين افراد (مشتريان ، بيماران ، مراجعان و..... ) را به سوي خود مي کشانم . ))

                            

يکي ديگر از جملات تاکيدي که بسيار قدرتمند است اين است :

 

(( هم اکنون ، همه چيز و همه کس موجب توانگريم مي شود و من نيز موجب توانگري ، همه چيز و همه کس مي شوم .))

 

صدها عبارت تاکيدي هست که مي توانيد با استفاده از آنها به موهبت دلخواهتان فرمان تجلي بدهيد . در استفاده از اين جملات ترديد نکنيد مثلاً اگر در آمدتان کافي نيست با کيف پولتان خالي است و هميشه اين فکر به ذهنتان مي آيد که چه زود پولهاي تمام مي شود !  کيفتان را دربين دستانتان بگيريد و با صداي بلند با آن حرف بزنيد و بگوييد :

 

(( من برايت ، برکت ميطلبم و مي دانم که ثروتهاي خدا از طريق تو و در تو متجلي مي شوند . ))

 

وقتي با لذت غذا مي خوريد ، براي خوراک خود و سفره ي خود برکت بطلبيد و از آنها قدرداني کنيد .

 

خيلي از دوستانم من را در استفاده از جملات تاکيدي ، افراطي مي دانند ، چون در هر گوشه از خانه ام و روي تک تک لوازم منزلم مي توان عبارت تاکيدي يافت که با چسب به اشياء چسبانده ام که نمونه اي از آنها را برايتان مي نويسم :

 

بر روي کمد لباسهايم که حداقل روزي دو يا سه بار سراغش مي روم نوشته ام :(( سپاس مي گزارم که زيباترين و مناسب ترين نعمت خدا را به تن دارم )).

 

براي خانه ام که مکانيست براي رسيدن به آرامش نوشته ام ، (( سپاس مي گزارم که در زيباترين و امن ترين و مناسب ترين مکان خدا ، خانه دارم . ))

 

براي وسيله نقليه ام نوشته ام ، (( سپاس مي گزارم که در زيباترين وسيله ، با آرامش و سلامت و امنيت به هر کجا که بخواهم مي روم . )) 

 

بر روي آينه که روزي چندين بار جلوي آن مي روم نوشته ام : (( براي سلامت و جواني و زيبايي روزافزونم ، سپاس گزارم .))

 

و حتي بر روي ظرف نان نوشته ام : (( از وفور نعمت خدا که پيوسته در زندگيم وجود دارد شادمانم و از برکت بي کران خدا که اينجا بيش از اندازه مورد نيازم هست ، سپاسگزارم . ))

                      

حتما خيلي وقتها براي شما هم مثل من پيش آمده که انبوهي از قبوض پرداخت نشده و صورتحسابها و قرضها و تعهدات مالي را جلوي خود مي بينيد و در پرداخت آنها و اينکه آيا از پس ، تعهداتتان برخواهيد آمد يا نه ،  ترديد داريد ، پيشنهاد مي کنم آنها را جلوي خود بگذاريد و به آنها بگوييد : (( سپاس مي گزارم که همه ي تعهدات ماليم از راههاي شگفت خدا ، بي درنگ و به طور کامل پرداخت مي شود )) آنوقت است که مي بينيد کسي از راه مي رسد و طلبي  که شايد شما آن را فراموش کرده ايد را به شما پس مي دهد و از غيب واقعا برايتان پول مي رسد .

 

هرگاه قانون فرمان را به کار گرفتيد و  نتيجه دلخواهتان را به دست نياورديد ، بدانيد که به جاي کلامي محکم ، واژه هايي نرم و ملايم استفاده کرده ايد ، استفاده از واژه هاي نرم و ملايم براي بيرون راندن وضعيت خشن و شديدي چون فقر و شکست ، مانند انگليسي صحبت کردن با يک فرانسوي است که يک کلمه انگليسي نمي داند ، در نتيجه ارتباط يا تماس برقرار نمي شود ،  پس محکم باشيد و با اقتدار فرمان تجلي را صادر کنيد  .

 

از موهبتهاي غني خدا ، هرچه که بخواهيد مي توانيد بدست آوريد چون حق شماست و اين نعمتها براي کسي چز ما انسانها نيست ، به شرط اينکه بهاي آن را با تکرار روزانه ي عبارات تاکيدي خود ، بپردازيد . پس در آخر باز اين سه مرحله را ياد آوري مي کنم :

 

1-     هر روز فهرست آرزوهاي دلخواهتان را بنويسيد .

 

2-     ذهناً مجسم کنيد که به آرزوهايتان رسيده ايد .

 

3-     جسورانه و آگاهانه به ثمرات نيکو و نتايج دلخواهتان ، فرمان تجلي بدهيد .

 

مطمئن باشد که اگر هر روز اين سه مرحله را انجام دهيد ، نمي توانيد جلوي بهمن موهبتهاي نيکويي را که به سويتان سرازيرمي شود بگيريد .

نوشته شده در چهارشنبه چهارم شهریور 1388ساعت 22:52 توسط امیر حسین بیانی| |